Potop

Kmicic spowiada się ze swojego życia królowi Janowi Kazimierzowi. Jan Kazimierz wybacza mu i odpuszcza winy.

”Potop” pisany ku pokrzepieniu serc, kiedy Polska była pod zaborami, prezentuje tezę ”każdy może się zmienić, z każdej opresji można wyjść”, dlatego jest: psychologicznie niewiarygodny, prezentuje uproszczoną wizję świata, a za głównego bohatera ma Kmicica, który ma tyle żyć, ile bohater gry komputerowej.