Inny Jacek Soplica
Większość uczniów ma Jacka Soplicy dość. Każą go kochać. Jacek jest „prawdziwym patriotą”, odpokutowuje grzechy młodości, odkupuje zło, które wyrządził, nawet Stolnik mu przebacza – umierając. Ale Jacek to morderca, sarmata, szaleniec i zdrajca!
Szlachetny Jacek, myśląc "przede wszystkim o ojczyźnie", uknuwa intrygę – chce wyswatać Tadeusza z Zosią, po to aby „dwa poróżnione domy znowu zbratać”. W ten sposób „dziedziczce bez wstydu ustąpić grabieży”. Lecz o czyj interes dba, jeśli nie o interes swojego syna? Kto będzie zarządzał majątkiem? Czy ten wróci do Horeszków? Nie – od razu po zaręczynach zarządza nim Tadeusz, syn Jacka. A Zosia się na wszystko godzi. Jeszcze nie jest świadoma, że Soplicowie od zawsze opłacają ją... z jej własnych pieniędzy.
Dorośli czytelnicy, poloniści i im podobni zazwyczaj Jacka lubią. Na tle Gerwazego, Sędziego, Hrabi – jest to postać serio, ciekawa, tajemnicza. On, który życie oddaje, chroniąc innych, który poświęca się narodowej sprawie, który zawsze gotów godzić kłótników, pokazywać cel, być mądrzejszy, rozsądniejszy – wydaje się inny.
Ale nawet pod kapturem Robaka to wciąż jest Soplica – morderca, sarmata, szaleniec i zdrajca.
Śmierć Stolnika może i odkupił, ale jego brat, Sędzia, wciąż trzyma zagrabione dobra rodziny Horeszków. Te dobra nadała Jackowi Targowica (antypolski spisek) w zamian za zabicie Stolnika. Jeśli Jacek jest patriotą, to dlaczego nie odda ów dóbr, których przyjęcie przecież jest wielką hańbą, prawowitym właścicielom? Właściwie: Zosi – jako wnuczce Stolnika? Teraz Zosia to już tylko zubożała szlachcianka. Dlaczego? Bo majątek Stolnika przejęli Soplice – właśnie Jacek. Przekazał go co prawda Sędziemu, ale przecież to z tego majątku opłacał Jacek wychowanie Zosi. Skąd on – szlachcic, którego Stolnik przepędził, nie chcąc oddać mu swej córki – wziął nagle takie pieniądze? Otóż – to przecież bogactwo Stolnika.
Szlachetny Jacek, myśląc "przede wszystkim o ojczyźnie", uknuwa intrygę – chce wyswatać Tadeusza z Zosią, po to aby „dwa poróżnione domy znowu zbratać”. W ten sposób „dziedziczce bez wstydu ustąpić grabieży”. Lecz o czyj interes dba, jeśli nie o interes swojego syna? Kto będzie zarządzał majątkiem? Czy ten wróci do Horeszków? Nie – od razu po zaręczynach zarządza nim Tadeusz, syn Jacka. A Zosia się na wszystko godzi. Jeszcze nie jest świadoma, że Soplicowie od zawsze opłacają ją... z jej własnych pieniędzy.brak komentarzy
dodaj komentarz »podobne teksty
Obyczajowość i moda romantycznaMłodzi romantycy pozowali więc na Byronów i Werterów, marzyli o niezwykłych czynach i przygodach, o złożeniu życia dla ojczyzny, o pośmiertnej sławie itd. Uczucia swoje stylizowali według nieszczęśliwej miłości romantycznych kochanków, gardzili prozą życia codziennego, ulegali wpływom mody również w zakresie stroju i uczesania.
Dawność osądzona - o wadach szlachtyZ chorób, które trawiły dawną Rzeczpospolitą, dwie zwłaszcza, jednorodne zresztą, wskazał Mickiewicz wyraźnie w Panu Tadeuszu, jedną zaraz w tytule, drugą w samym rdzeniu akcji. Jedną z nich jest bezsilność prawa, drugą buta, rozpasanie indywidualizmu szlacheckiego. Jedno i drugie kulminuje w anarchizmie
Pan Tadeusz - krótkie opracowanieCzas i miejsce akcji: lata 1811-1812 – po rozbiorach, gdy państwo polskie nie istnieje, Polacy oczekują na wyzwoliciela Napoleona, w 1812 Napoleon idzie na Moskwę (wraca pokonany, ale o tym w utworze nie ma ani słowa, to opisał Słowacki we własnych fragmentach „Pana Tadeusza”)
Grób Agamemnona (Juliusz Słowacki)„Grób Agamemnona” to wiersz Słowackiego powstały w czasie romantyzmu. Słowacki odwołuje się w nim do mitologii i historii starożytnej, opisuje ówczesną sytuację Polski i boleje nad tym, że Polacy to naród niewolników.
najnowsze teksty
Obyczajowość i moda romantyczna
Młodzi romantycy pozowali więc na Byronów i Werterów, marzyli o niezwykłych czynach i przygodach, o złożeniu życia dla ojczyzny, o pośmiertnej sławie itd. Uczucia swoje stylizowali według nieszczęśliwej miłości romantycznych kochanków, gardzili prozą życia codziennego, ulegali wpływom mody również w zakresie stroju i uczesania.
Rozmowa Witolda z Benedyktem
Obowiązkowy do matury fragment powieści Elizy Orzeszkowej ”Nad Niemnem” (pozytywizm), rozmowa Witolda z Benedyktem
Lalka - krótkie opracowanie
Autor na początku chciał powieść zatytułować „Trzy pokolenia”. Wybrał tytuł „Lalka” odnoszący się do procesu o lalkę (baronowa Krzeszowska oskarżyła o kradzież lalki panią Stawską)
Czesław Miłosz o “Panu Tadeuszu”
Wbrew pozorom, a także wbrew świadomym zamiarom autora, “Pan Tadeusz” jest poematem na wskroś metafizycznym, to znaczy jego przedmiotem jest rzadko dostrzegany w codziennie nas otaczającej rzeczywistości ład istnienia jako obraz (czy odbicie w lustrze) czystego Bytu.
Dawność osądzona - o wadach szlachty
Z chorób, które trawiły dawną Rzeczpospolitą, dwie zwłaszcza, jednorodne zresztą, wskazał Mickiewicz wyraźnie w Panu Tadeuszu, jedną zaraz w tytule, drugą w samym rdzeniu akcji. Jedną z nich jest bezsilność prawa, drugą buta, rozpasanie indywidualizmu szlacheckiego. Jedno i drugie kulminuje w anarchizmie
zobacz też
Sonia Marmieładow
szukaj
bogutówna charakterystyka dostojewski gonzalo granica justyna kobiety lalka mickiewicz motyw nad niemnem nałkowska ojczyzna pan tadeusz pozytywizm prus przedwiośnie raskolnikow romantyzm synczyzna trans-atlantyk zbrodnia i kara zenon ziembiewicz ziembiewicz żeromski
epoki
lektury
wiersze
Grób Agamemnona (Juliusz Słowacki)tematy wypracowań maturalnych
Obraz Justyny i jej związku z Zenonemczytanie ze zrozumieniem
wskazówki
Jak czytać lektury?polski - Wrocław
Język Polski - Wrocławcytat tygodnia
Hej, za rok matura!
